Joxe Erramun Eraso: “Mintzanet, erosoa, azkarra, dibertigarria eta zirraragarria da”

Joxe Erramun Eraso Donostian jaio zen duela 46 urte. Bere ingurua ez da inoiz euskalduna izan, gaztelania izan da betidanik bere hizkuntza. «Nire ingurua erdalduna da, eta hizkuntza galdu egiten da erabili ezean», dio Joxe Erramunek.
Euskaltegietan eta barnetegietan ikasi zuen euskara, ahalegin handiz, eta, praktikatu nahian, Donostiako Bagera elkartean eman zuen izena. Bertan, Mintzanet ezagutu zuen, eta, haren bidez, bere bidelaria: Mónica Usubiaga argentinarra. Berarekin «lagun harremana» duela azaldu du.
Mónicak eta Joxe Erramunek liburuen inguruan hitz egiten dute, biak irakurtzen ari diren liburu baten inguruan, hala errazago egiten baitzaie. Sistema martxan jarri zutenean, arazo bat topatu zuten: Mónica bizi den hirian bada euskal etxe bat, baina bertako liburutegian ez dute bere mailako libururik. Pentsatu gabe, Joxe Erramunek liburu sorta bat erosi eta Etxepare Institutuaren bidez Argentinara bidali zuen. «Pertsona batek euskara ikasi nahi eta libururik ez izateak pena handia ematen zidan», esplikatu du Joxe Erramunek.
«Mintzanet lagungarria da; bai niretzat, nik neuk ikasitakoa gogoratzen baitut, bai bidelarientzat, haiek ere ikasten baitute. Oso esperientzia polita da biontzat: erosoa, azkarra, dibertigarria eta zirraragarria», gaineratu du.

Joxe Erramun Eraso bidelaguna

Jose Ramon Onandia: “Oso interesgarria da euskaltzaleentzat eta euskaldun berrientzat”

Jose Ramon Onandiak aldizkari batean izan zuen Mintzaneten berri. «Ez dut ondo gogoratzen, baina nonbait zerbait irakurri nuela uste dut», esan du. Getxotar honek 68 urte ditu eta erretiratua dago, baina horrek ez du esan nahi geldirik egoten denik.

Mintzaneti esker, Pili Larrañaga ezagutu zuen duela hilabete batzuk. Pili bere bidelaguna da, eta astean behin euskaraz aritzen da berarekin. «Lagunak egin gara, eta pozik aritzen gara elkarrekin kontu-kontari. Ekimen hau oso interesgarria da, batez ere euskaltzaleentzat eta euskaldun berrientzat», azaldu du Jose Ramonek.Praktikatzeaz aparte, beste onura batzuk ere ikusten dizkio proiektu honi: «Oso polita da komunikatzeko tresna berriekin lasaitasunez aritzea, euskara hutsean, baita beste pertsona batekin harreman normal bat izatea ere. Hori dela eta, askotan gomendatu dut Mintzanet».

Bere ustez, Euskal Herritik kanpo dauden euskaldunentzat oso erakargarria da Mintzanet, «apurka-apurka euskara ez galtzeko». «Nagusientzat eta haien seme-alabentzat interesgarria izango litzateke. Umeek beste ume batzuekin euskaraz berba egiteko aukera izango bailukete», gaineratu du.

Jose Ramonek aspaldi izan zuen ideia hau. Bi seme kanpoan ditu, eta bilobek euskarari eustea nahiko luke. Semeetako bat Bartzelonan bizi da eta bi alaba dauzka. «Gurekin euskaraz egiten dute. Genevan daukagun bi urteko neska txikiak, berriz, alemana, frantsesa eta ingelesa entzun arren, euskaraz ere ulertzen du».

Orain, beste pausu bat eman du: bidelagun gisa hasi da Mintzaneten.

 
Jose Ramon Onandia bidelari eta bidelagun da

Christian Etxeberria, Txiletik Azkoitira

Hemen duzue ‘Mintzanet, bere ahotan’ sailaren bigarren istorioa.

 

Christian Etxeberria Santiagon (Txile) jaio zen, 1982an. Bere arbaso zuzenak ez dira euskaldunak, eta ez du Euskal Herriarekin loturarik. Amaren aldeko amonak hazi zuen Txile hegoaldean. “Nire amonaren abizena Echeverria da eta egun batean izen horrek esan nahi bat zuela esan zidaten. Euskara hizkuntza arrotza zen niretzat eta ikertzen hasi nintzen: euskara eta euskaldunen berri izan nuen”, azaldu du Christianek.
Orduan, gauza asko ulertzen hasi zen: “Nire familiaren izaera. Oihu arraro batzuk erabiltzen zituzten etxe batetik bestera komunikatzeko, irrintzi moduko zerbait. Zenbat eta gauza gehiago jakin orduan eta gehiago gustatzen zitzaidan euskaldunen mundua. Gero, euskara hizkuntza gutxitua zela jakitean eta amorru handia sentitu nuen: orduan ikastea erabaki nuen”.
Urtetan joan izan da hiriko Euskal Etxera euskara ikastera, eta bertan eman zion bere irakasleak Mintzaneten berri. «Santiagon, euskara ikasteko materiala dago, baina zaila da praktikatzea. Hego Amerikan, gramatika edo nola idatzi ikas dezakezu, baina ezin dugu mihia askatu. Horregatik, Mintzanet oso proiektu ona iruditzen zait», adierazi du Christianek. Bere ustez, hizkuntza bat ikasteko, mintzamena landu behar da. «Gainera, oso dibertigarria da, eta lagunak ezagutzen dituzu.»
Bidelagun gisa, Izaskun Arrieta egokitu zitzaion, eta pozik dago Azkoitiko laguntzailearekin: «hoberena» dela dio. «Denbora pasa ahala, lagunak egin gara, gure familiak ezagutzen ditugu –zibernetikoki, baina, tira…–, gure ordutegiak, ohiturak… Oso pozik nago Izaskunekin, pazientzia handia dauka nirekin, eta oso atsegina da gauzak azaltzen dizkidanean, nahiz eta askotan errepikatu behar izan. Une honetan, gehien esaten dudan esaldia “ez dut ulertu; berriro, mesedez” da», azaldu du.
Euskara praktikatzeaz gain, beste gauza batzuk ikasten ari dela dio Christianek: «Zuen ohiturak ezagutzen ari naiz, zuen jaiak, janariak, eta abar», gaineratu du.

 
Christian Etxeberria bidelaria

Izaskun Arrieta: “Benetan ikaragarri ari naiz gozatzen, asko jasotzen dut bidelariengandik”

Gaurtik aurrera Mintzaneteko webgunean proiektu honetan parte hartzen dutenen istorioak aurkituko dituzue. Haiek dira egitasmo hau aurrera ateratzen dutenak eta beren esperientziak edozer baino hobeto deskribatzen du zer den Mintzanet.

Bi astean behin, hileko lehenengo eta hirugarren asteazkenetan, izango duzue haien berri.

Hona hemen lehenbizikoa.

“Izaskun naiz. Bidelagun nabil, ikaragarri gustura. Interneten bidez izan nuen proiektuaren berri. Hasiera batean, kosta egin zitzaidan izena ematea, izena emateak konpromisoa esan nahi baitu. Kezkak ere banituen: ordenagailu egokia ote genuen, Skypekin nola moldatuko ote nintzen… Baina noizean behin web orrian sartzen nintzen eta ikusten nuen Euskal Herritik kanpo bizi den jende asko agertzen zela bertan. Horrek hunkitu egin ninduen, eta izena eman nuen.

Hasieran arazoak izan nituen ordenagailuarekin, baina Mintzanetekoak hor izan nituen uneoro laguntzen. Benetan eskertzen diet eman ziguten laguntza.

Hiru bidelarirekin ari naiz: Christian, María eta Teresarekin. Cristian Txilekoa da, Santiagokoa; María Manchesterren bizi den aguraindarra; Teresa, berriz, Barakaldokoa. Benetan ikaragarri ari naiz gozatzen, asko jasotzen dut haiengandik. Etxekoek ere parte hartzen dute, batez ere hamar urteko alabak.

Hala ere, koska bat ikusten diot proiektuari, eta zera da: hiru bidelari gehiegitxo direla. Aukeran birekin nahikoa litzateke. Badakit horretarako jende gehiago behar dela. Ni saiatu naiz han-hemenka boluntarioak topatzen, baina jendeak atzera egiten du. Makina bat erretiratu izango da inguruan denbora libre ugari duena, batez ere negu-partean, baina horiei tresnak beldurra ematen die. Tira, zer egingo diogu, ba! Continue reading “Izaskun Arrieta: “Benetan ikaragarri ari naiz gozatzen, asko jasotzen dut bidelariengandik””